Een cd/dvd wordt als volgt gemaakt: op een ondergrond van polycarbonaat wordt de schrijflaag gezet. Daarna wordt een metallic reflectielaag toegevoegd. Beide lagen worden voorzien van een beschermende vierde laag die op cdr’s uit een speciale soort heldere lak en op dvdr’s uit een soort lijm bestaat (zie de afbeelding). De media worden beschreven en gelezen met een laserstraal die door de plastic ondergrond naar de opnamelaag straalt en wordt teruggestraald door de reflectielaag.

Media kunnen om tal van redenen onleesbaar worden. Ten eerste kunnen ze door de gebruiker worden beschadigd door krassen, vingerafdrukken of andere alledaagse handelingen. Ten tweede kan de opnamelaag door een ongeschikte bewaarlocatie, zoals in een auto (warmte) of in direct zonlicht, beschadigd raken. Ten derde is de oorspronkelijke kopieerkwaliteit vaak niet toereikend vanwege slechte kopieerprogramma’s, niet-gespecificeerde of te hoge kopieersnelheden, mediaversies die niet zijn getest door de fabrikant van het kopieerprogramma, enzovoort. Fouten in de productie van de media kunnen ook een rol spelen. Hierbij kan het gaan om een inadequate beschermingslaag waardoor lucht bij de opname- of reflectielaag kan komen en er beschadigingen en corrosie kunnen optreden.